بی شکوه و غریب و رهگذرند
یادهای دیگر چون برق و چو باد
یاد تو پرشکوه و جاوید است
و آشنای قدیم دل اما
ایدریغ ! ایدریغ ! ایفریاد !
با دل من چه می تواند کرد
یادت ؟ ای یاد من ز دل برده !
من گرفتم لطیف چون شبنم
هم درخشان و پاک چون باران
چه کنند این دو ای بهشت جوان !
با یکی برگ پیر و پژمرده ؟
0 نظرات:
ارسال یک نظر